Bevalling

Wat bewoog je veel de laatste maanden Bilhèn!

’s Ochtends aangekomen bij Jamila was het duidelijk dat het die dag zou gebeuren. Jamila was onrustig en haar uiers waren nu strak en bol gespannen. Subaih ging m’n kraamtas halen, eten en water. Aliyèn en ik bleven je moeder nauwlettend in de gaten houden. Onrustig verschoof Jamila van de ene zijde naar de andere zijde. Ze stond ook vaak op en ijsbeerde van boven naar benee. Op ’n gegeven moment ijsbeerde ze met haar staart in de lucht…

Toen gingen we weer naar haar toe…..al lopende zag ik ineens iets uit haar ‘bengelen’, dichterbij gekomen zag ik dat het een voorbeentje was. Ik dacht nog: ‘o nee, niet weer maar 1 voorbeentje’. Maar toen ik bij haar was zag ik dat allebei je voorbeentjes er al behoorlijk uitbungelden en….je hoofdje! Je ademde ook al! En dat terwijl Jamila stond en met je liep….

Snel lieten we Jamila zitten en zorgden we ervoor dat ze niet meer kon opstaan.

Als wij er niet waren en Jamila was op een gegeven moment zelf gaan zitten om verder te baren, dan had het kunnen gebeuren dat ze per ongeluk op je hoofdje was gaan zitten en was je vermorzeld geweest Bilhèn….

Aliyèn begon Jamila mee te helpen met elke wee en riep dat ik ook mee moest helpen: ik moest je hoofdje en nekje vasthouden en meegeven met elke wee.

Vanaf toen ging het soepel, je lag in no time op de Aarde. Ik legde je in een comfortabele positie en haalde alle keien weg bij je.

Snel keken we wat je was….een jongetje!!

Je naam en de eerste 16 uur

Vol verwondering pulkte ik het geboortevlies van je af, wat was je klein…

Jamila rilde en had last van de nageboorte die maar duurde. Ik zat naast je moeder, inmiddels schemerde het al. De mannen waren thee aan het zetten iets verderop. En ik dacht: hoe ga je heten kleintje? Ik noemde hardop namen op als: Gezegende (Mabruk), Ghazal (Gazelle), Abdèn, tot ik aan Bilhèn moest denken: de hengst van Aliyèn die geen goed einde heeft gehad. Toen ik die naam hardop noemde draaide Jamila resoluut haar hoofd naar me toe en keek me ineens helder aan. Ik wist: dit moet je naam worden. Als eerbetoon aan Bilhèn. Aliyèn was ook verguld toen hij je naam hoorde. Later hoorde ik dat de naam Bilhèn gegeven wordt aan krachtige, sterke kamelen.

Na de thee hebben Aliyèn en ik de zo belangrijke eerste melk afgekolfd bij je moeder en bij je naar binnen gegoten.

De nageboorte duurde lang, dus had Aliyèn een steen van nog geen kilo vastgebonden aan het begin wat er al uitbungelde. Na 4,5 uur stond Jamila op en liep een rondje: het was er uit!

Je eerste wakende nacht: wat probeerde en probeerde je Bilhèn. Talloze keren stond je wankelend op en zocht je de weg naar je moeders uiers. De hele nacht maakte je sabbelende bewegingen met je mondje in de lucht, maar het lukte maar niet. Inmiddels werd je snel zwakker en kreeg Jamila last van melkstuwingen, waardoor zij wanhopig wilde dat je je weg vond maar zij tegelijkertijd niet lang genoeg stil kon staan voor je….

Inmiddels was het 16 uur later sinds je geboorte en nog steeds had je niet behoorlijk gedronken, dus de volgende ochtend hebben we jou en je moeder geholpen: Aliyèn zorgde ervoor dat Jamila stil bleef staan en ik heb je opgetild en zijn we samen naar je moeder gewankeld totdat het lukte….toen het was gelukt was de opluchting goed te zien bij Jamila, ze ontspande en stuurde je toen zelf met haar snoet en bleef roerloos voor je staan.

Vanaf toen vond je je weg makkelijk. En gaat het elke dag beter en beter met je. Nu wordt je lijfje langzaam aan ook wat krachtiger en je stap ook…

Zo te zien word ook jij een hoge kameel, net als je broer Soeb en je moeder Jamila…Lieve Bilhèn, je staat voor Onvoorwaardelijke Liefde, volgens de Dolfijnenkaarten, en samen met je krachtige naam:

 WELKOM IN DEZE BIJZONDERE TIJD OP AARDE BILHEN!