's Morgens steek ik mijn neus boven de slaapzak en laat mijn gezicht verwarmen door de zon die langzaam boven de horizon verschijnt.

Ik hoor het gebabbel van onze bedoeïenen vrienden en ruik de geur van het kampvuur. Dat wordt de eerste kop bedoeïenen thee van de dag. Heerlijk!

De kamelen liggen genoeglijk te knabbelen op wat hooi.

Langzaam schuift een ieder aan bij het ontbijt en warmt zich aan de eerste zonnestralen.

Als vanzelf zitten we enige tijd later op onze kameel en een nieuwe dag met prachtige vergezichten ligt voor ons.

In een rustig tempo rijden we door het eindeloze zand, langs prachtige rotspartijen, door drooggevallen rivierbeddingen en genieten van de stilte.

De dag glijdt voorbij en voordat je het weet staan de maan en de sterren weer aan de hemel.

Ik kruip mijn slaapzak in. Kijk naar die miljoenen lichtjes boven mij en denk...wat is nu eigenlijk het verstrijken van de tijd?

De tijd in de woestijn heeft duidelijk mijn voorkeur!! Dat is zeker, na deze tijdloze ervaring!!

Bedankt Joyce dat tijd geen rol speelde maar destemeer de woestijn, de kamelen en de vriendschap.

Ik kom terug!!! Liefs, Lienepien (1-15 dec '09 groep)